«Leaders, Not MBAs» απαιτεί η Ανταγωνιστικότητα του 21ου αιώνα

Συνέντευξη στον Λάμπρο Ρόδη

Δημήτρης Μπουραντάς
Καθηγητής Μάνατζμεντ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Οι έννοιες της Ηγεσίας και του Ηγέτη έχουν λάβει πλέον τέτοιες διαστάσεις στο χώρο των Επιχειρήσεων και των Οργανισμών με αποτέλεσμα να έχουν σχεδόν υποκαταστήσει τις έννοιες του Μάνατζμεντ και του Μάνατζερ. Ο καθηγητής Δ. Μπουραντάς θεωρείται ο πιο ειδικός και έμπειρος στο θέμα, αφού διδάσκει το μάθημα Ηγεσία στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ταυτόχρονα διευθύνει το Executive MBA, ένα πρωτοποριακό μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διοίκησης Επιχειρήσεων για Μεσαία και Ανώτερα Στελέχη. Εκτός αυτών, συνεργάζεται με τις μεγαλύτερες ελληνικές και πολυεθνικές Επιχειρήσεις για την Ανάπτυξη των Ανώτερων και Ανώτατων Στελεχών τους. Με την ευκαιρία της έκδοσης του νέου του βιβλίου «Ηγεσία: ο δρόμος της Διαρκούς Επιτυχίας» (Εκδόσεις Κριτική, Μάρτιος 2005), του ζητήσαμε να μας απαντήσει σε μερικά ενδιαφέροντα και πρακτικά χρήσιμα ερωτήματα.

Γιατί τα τελευταία χρόνια δίνεται τόση μεγάλη έμφαση στην Ηγεσία και τα Ηγετικά Στελέχη;
Διότι το σημερινό παγκόσμιο περιβάλλον των επιχειρήσεων είναι πολύ πιο δύσκολο από ό,τι στο παρελθόν. Είναι πολύ πιο αβέβαιο και απρόβλεπτο, πιο απαιτητικό και περιοριστικό, πιο ανταγωνιστικό, πιο αντιφατικό και πιο δυναμικό, αφού οι ρυθμοί των αλλαγών είναι εκρηκτικοί. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ανταγωνιστικότητα, η Πρωτοπορία και η Διαρκής Επιτυχία των Επιχειρήσεων απαιτούν Ταχύτητα, Ευελιξία, Συνεχείς Καινοτομίες, Υψηλή Ποιότητα και ταυτόχρονα Χαμηλό Κόστος, Συνεχή Αλλαγή, Έγκαιρη Προσαρμογή και Ανανέωση, υψηλή Ποιότητα Εξυπηρέτησης Πελατών, Κερδοφορία, Κοινωνική Ευαισθησία και Υπευθυνότητα. Όλα αυτά βεβαίως δεν εξαρτώνται από το Κεφάλαιο και την Τεχνολογία στα οποία άλλωστε σήμερα όλες οι Επιχειρήσεις έχουν εύκολη Πρόσβαση. Αυτά εξαρτώνται αποκλειστικά από τους Ανθρώπους της Επιχείρησης, τις Γνώσεις, τις Ικανότητες, τις Ιδέες τους, τις Προσδοκίες, τα Όνειρα, τη Διάθεση, τον Ενθουσιασμό και το Πάθος, τις Αξίες και τα πιστεύω τους, την Υπευθυνότητα, την Πειθαρχία, τη Δέσμευση και την Αφοσίωση που αισθάνονται, την Επιχειρηματική Σκέψη και Δράση, τις Προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες σε όλους τους τομείς. Αυτά όμως δεν εξασφαλίζονται και δεν «Διαχειρίζονται» μέσω του Μάνατζμεντ και του Μάνατζερ. Αυτά Εμπνέονται και Κερδίζονται μέσω των Στελεχών που Λειτουργούν ως Ηγέτες, που έχουν και περνούν στους Ανθρώπους Όραμα, Αξίες και Κατεύθυνση για ένα καλύτερο Μέλλον που δεν «μιλούν» μόνο στο μυαλό, αλλά κυρίως στην καρδιά και την Ψυχή των Ανθρώπων τους, που ανοίγουν νέους ορίζοντες αμφισβητώντας το κατεστημένο, που Διοικούν το παρόν μέσω του Μέλλοντος και όχι αντίστροφα, που σκέφτονται Στρατηγικά και Μακροπρόθεσμα, που αφήνουν Κληρονομιά Αναπτύσσοντας Ανθρώπους και Αποτελεσματικές Επιχειρήσεις. Πολλές έρευνες πλέον τεκμηριώνουν ότι η διαφορά μεταξύ των Χαμένων και Κερδισμένων Επιχειρήσεων είναι η Ηγεσία.

Τα Ηγετικά Στελέχη «γίνονται ή γεννιούνται;»
Σε αυτή την ερώτηση απαντώ συνήθως με ένα αστείο. «Αν γεννηθήκατε Ηγέτης δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα διότι θα γίνετε. Αν δεν γεννηθήκατε, επίσης δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα διότι δεν πρόκειται να γίνετε». Ασφαλώς όταν κάποιος γεννιέται διαθέτει γονίδια και Κληρονομικά Χαρακτηριστικά. Όμως, όλες οι Ηγετικές Ικανότητες και τα Ηγετικά Χαρακτηριστικά αναπτύσσονται αν κάποιος έχει θέληση, πιστεύει και κάνει Πειθαρχημένη Προσπάθεια. Κατ ' αρχάς, η ίδια Ζωή αποτελεί μια συνεχή ευκαιρία Ανάπτυξης για όσους βιώνουν τις εμπειρίες τους μαθησιακά. Επίσης, η ίδια η Επιχείρηση έχει τεράστιες δυνατότητες Ανάπτυξης των Ηγετικών της Στελεχών μέσω Αναθέσεων, Συμβουλευτικής από τα πιο έμπειρα Στελέχη, Συστημάτων Αξιολόγησης (π.χ. 360ο feedback) και Εκπαίδευσης. Οι εξαιρετικές παγκοσμίως επιχειρήσεις (π.χ. General Electric) εφαρμόζουν ιδιαίτερα Αποτελεσματικά Προγράμματα Ανάπτυξης Ηγετικών Στελεχών. 'λλωστε και η Ζωγραφική και το Τραγούδι που είναι Τέχνες και στηρίζονται στο Ταλέντο απαιτούν σοβαρές Σπουδές και Εξάσκηση. ...