Αδικο το Δίκαιο του Ισχυρού;

Είναι αδύνατον να διαθέτεις τη δύναμη και να μην τη χρησιμοποιήσεις όταν απειλούνται τα συμφέροντά σου ή έστω όταν νομίζεις ότι απειλούνται ή όταν σε προκαλούν συστηματικά!
Για να συνέλθουμε λίγο. Στο χώρο της διεθνούς ειρήνης, πάθαμε ό,τι πάθαμε με τη 17χρονη πορεία των χρηματιστηρίων.
Η συνεχόμενη ανοδική τάση τους μας παρέσυρε και μας έκανε να πιστέψουμε ότι θα ισχύει επ' άπειρον! Ελάχιστοι συντηρητικοί από αυτούς που αποκαλούμε «σπάγκους» σώθηκαν! Το ίδιο πάθαμε με τη Διεθνή Πολιτική. Για 55 περίπου χρόνια, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πιστέψαμε ότι μέσω του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Παγκόσμια Δημοκρατία και η ισορροπία ισχύος μεταξύ των ισχυρών κρατών και των λιγότερο ισχυρών θα επικρατούσαν για πάντα. Βέβαια σε αυτό το κλίμα συνέβαλε η ισορροπία που υπήρχε μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων. Φοβόταν ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη. Έτσι εμείς, οι μικροί και οι αδύναμοι, υψώσαμε το ανάστημά μας, αναδείξαμε το μπόι μας και φέρναμε συχνά-πυκνά αντιρρήσεις, ψηφίζαμε σύμφωνα με τις αρχές μας και πιστέψαμε ότι είμαστε ίσοι και όμοιοι! Το παράδοξο είναι ότι παρ' όλο που η μία υπερδύναμη ξεφούσκωσε και έμεινε πίσω, η άλλη δεν χρησιμοποίησε την υπεροχή της αμέσως και απροκάλυπτα, αλλά περίμενε περίπου δώδεκα χρόνια. Δεν σας φαίνεται λίγο περίεργο που οι ΗΠΑ επέμεναν και μια δεύτερη απόφαση-έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας για να επέμβουν στο Ιράκ; Οι συνεχείς τριτοκοσμικές παρεμβάσεις και οι αρνητικές απορριπτικές αποφάσεις σε βάρος των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στον ΟΗΕ, κάτι που έκαναν συστηματικά και οι δύο μεγάλοι μόνιμοι αντίπαλοι της Δύσης, Ρωσία και Κίνα, φαίνεται ότι ανάγκασαν τις ΗΠΑ να αγνοήσουν τους δύο αυτούς οργανισμούς και να αποφασίσουν να κάνουν αυτό που υπαγόρευε το συμφέρον τους.
Για δώδεκα χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Ρωσία και η Κίνα δεν άφησαν ούτε μία φορά τις ΗΠΑ και τους Συμμάχους της να περάσουν ένα ψήφισμα που εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους! Το ένα «βέτο» έπεφτε πίσω από το άλλο!
Για να μπούμε λίγο στα παπούτσια τους, να δούμε εμείς πώς θα αισθανόμασταν αν είχαμε τη δύναμη που έχουν οι Αμερικανοί και αντιμετωπίζαμε μια μόνιμη εχθρική πλειοψηφία στα Ηνωμένα Έθνη όπου μικρότερης ισχύος χώρες κυριαρχούν σε αρνητικές ψήφους και στο Συμβούλιο Ασφαλείας όπου κυριαρχούσαν δύο μόνιμα «βέτο»; Η Ρωσία και η Κίνα, παρ' όλο που έχασαν τη μάχη της υπεροχής σε όλους τους τομείς, κάθε φορά που πήγαινε η Δύση να ζητήσει τη συγκατάβασή τους για να κάνει κάτι προς όφελός της, ύψωναν το χέρι και σέρβιραν το «βέτο» τους. Για σκεφθείτε η Βόρεια Αμερική να λεγόταν Ελλάδα! Μια Ελλάδα με 250.000.000 κατοίκους, με μια πανίσχυρη οικονομία και με έναν τρομακτικό Στρατιωτικό Μηχανισμό. Μόνο το πλωτό αεροδρόμιο να βλέπεις και τους δορυφόρους να παρακολουθούν ακόμη και τη -γάτα της γειτονιάς φτάνει.

Επειδή, λοιπόν, οι ΗΠΑ ξεχώρισαν και έγιναν δυνατές, ένα δεδομένο που παράγει αυτόματα αντιπάθεια, άρχισαν οι προκλήσεις κάτω από την ασφάλεια των Ηνωμένων Εθνών. Μάταια τα γεράκια φώναζαν: «Πρόεδρέ μας, δεν ισχύουν αυτά. Μας θεωρούν μ...ς και σε λίγο θα μας ρίχνουν και... φάπες». Μας δουλεύει ο Σαντάμ, μας προκαλεί και διαδίδει: Ο «κοιμώμενος γίγαντας» σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν θα το τολμήσει. Τον κρατούν και οι Ευρωπαίοι φίλοι μας! Ακόμη και ο Μαφία Μάνατζερ, όπως και ο Ντον Κορλεόνε, είπε στο γιο του: «Παιδί μου, έχουμε αρχές. Γι' αυτό μας εκτιμούν! Όμως, οι αρχές σταματούν μόλις αρχίσουν να απειλούν τη... δύναμή μας και τη ζωή μας! Τότε, παιδί μου, να γνωρίζεις πως έξυπνα και αθόρυβα πρέπει να εξολοθρέψεις μια κι έξω τον εχθρό σου. Γιατί διαφορετικά, παιδί μου, αν σε φάνε... τετέλεσται! Στο τέλος θα πούνε ότι καλά του έκαναν! Αφού το επέτρεψε! Ήταν και λίγο υπερόπτης»! Για να μη σε πουν λοιπόν μ...α ή... χαζοαμερικάνο, κάνε χρήση της δύναμής σου προσεκτικά και με σύνεση (δηλαδή ζήτα δήθεν κοινές αποφάσεις του ΟΗΕ), κοίταξε τα συμφέροντά σου και άσε τους αφελείς να ουρλιάζουν στις πορείες και τις κυβερνήσεις, συμμαχικές και μη, να μουρμουράνε περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα τοιαύτα! Η ζωή απλώς επαναλαμβάνεται, η φρίκη του πολέμου πάντα ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει. Τα παραδείγματα της ιστορίας είναι άπειρα. Ανάλογα με το ποιος κάνει τον πόλεμο, βγάζουμε τις αντιδράσεις μας. Αν τον αντιπαθούμε... αλίμονό του, αν τον συμπαθούμε, θα βρούμε δικαιολογίες! Αυτά για τους αφελείς δικούς μας που πίστεψαν ότι το δίκαιο του αδυνάτου κάποια μέρα θα δικαιωθεί για πάντα!
Στην Μπιάφρα εξολοθρεύτηκαν περισσότεροι από 1.000.000 άνθρωποι. Οι Ιρακινοί και οι Ιρανοί με τους Κούρδους πέρασαν και αυτοί το 1.000.000 θανάτους. Σε αυτές τις περιπτώσεις τι απέγινε η ανθρωπιά μας; Γιατί δεν ξεχυθήκαμε στους δρόμους να στηλιτεύσουμε την πλευρά που εξολόθρεψε εκατομμύρια ανθρώπους;
Ολόκληρα χωριά που έκαψε ο Σαντάμ Χουσεΐν με χημικά όπλα, δεν είχαν παιδιά και γυναίκες; Αντέδρασε κανείς;
Οι άνθρωποι όμως δεν καταλαβαίνουν ότι πέφτουν θύματα της υποκειμενικής επιλεκτικής αντίληψης και κριτικής, δεδομένα από τα οποία υποφέρουμε όλοι μας! Αυτό ισχύει ασυνείδητα μέσα μας στηριζόμενο από τη μόνιμη έχθρα ή συμπάθεια που έχουμε γι' αυτούς που μόνιμα αντιπαθούμε ή συμπαθούμε! Ας μη νομίζουν μερικοί ότι σιγοντάρουμε τις ΗΠΑ. Η έντονη απέχθεια και οργή για οποιονδήποτε ισχυρό εξοντώνει έναν πιο αδύνατο, είναι εύλογη και φυσιολογική.
Η φρίκη του πολέμου, είναι φρίκη. Την ξεχάσαμε για αρκετά χρόνια μέχρι τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Δυστυχώς ο «άνθρωπος» την επανέφερε για έναν απλούστατο λόγο:

Είναι αδύνατον να διαθέτεις τη δύναμη και να μην τη χρησιμοποιήσεις όταν απειλούνται τα συμφέροντά σου ή έστω όταν νομίζεις ότι απειλούνται ή όταν σε προκαλούν συστηματικά! Οφείλουμε να χωνέψουμε ότι ισχύει το δίκαιο του ισχυρότερου και να δοξάζουμε τον Θεό που ο κύκλος της ζωής στον οποίο βρεθήκαμε, είναι ο πιο προνομιούχος κύκλος Ζωής της ιστορίας του ανθρώπινου γένους. Φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητούμε τον πανίσχυρο νόμο της φύσης για 55 ολόκληρα χρόνια για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπινου γένους. Ευτυχώς που ζήσαμε αυτή την ειρήνη τα τελευταία 55 χρόνια.
Λίγη ψυχραιμία δεν βλάπτει! Οι άνθρωποι αλληλοεξοντώνονται από τον καιρό που εμφανίστηκαν στον πλανήτη!