10 φρέσκες ιδέες οι οποίες πιστεύουμε ότι μπορούν να κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο!

Όταν μια ιδέα έχει την υποστήριξη της επιχειρηματικής κοινότητας, η αλλαγή μπορεί να έρθει γρήγορα. Κάθε χρόνο το Harvard Business Review σε συνεργασία με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ παρουσιάζει 10 φρέσκες ιδέες, οι οποίες πιστεύουμε ότι μπορούν να κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο. Καλύπτοντας ευρύ φάσμα θεμάτων, από την αύξηση της παραγωγικότητας μέχρι την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την παραβίαση των κανόνων, οι ιδέες που παρουσιάζονται στις επόμενες σελίδες θα μπορούσαν να πάνε πολύ μακριά, αν βρεθούν αρκετοί άνθρωποι να τις αγκαλιάσουν. Εσείς ποιες θα υποστηρίξετε;

Το Πραγματικό Κίνητρο των Εργαζομένων

Συνειδητοποιώντας τη δύναμη της προόδου

Των Teresa M. Amabile και Steven J. Kramer*

Αν ζητήσετε την άποψη των ηγετικών στελεχών σχετικά με τους παράγοντες που κάνουν τους εργαζόμενους να παθιάζονται με τη δουλειά τους, θα σας απαντήσουν με απόλυτη σιγουριά. Σε μια πρόσφατη έρευνα ζητήσαμε από περισσότερους από 600 μάνατζερ από δεκάδες εταιρείες να βαθμολογήσουν τον αντίκτυπο που έχουν 5 παράγοντες που συνήθως θεωρούνται σημαντικοί στην παρακίνηση και την ψυχολογία των εργαζομένων: αναγνώριση, παροχή κινήτρων, διαπροσωπική υποστήριξη, πρόοδος και σαφείς στόχοι. Σύμφωνα με τους μάνατζερ, ο σημαντικότερος παράγοντας είναι η «Δημόσια ή προσωπική αναγνώριση της δουλειάς των εργαζομένων».

Δυστυχώς, κάνουν λάθος.

Έχοντας ολοκληρώσει μια πολύχρονη μελέτη παρακολουθώντας τις καθημερινές δραστηριότητες, τη συναισθηματική κατάσταση και τα επίπεδα παρακίνησης εκατοντάδων εργατών της γνώσης (knowledge workers) σε πλήθος διαφορετικά εργασιακά περιβάλλοντα, είμαστε πλέον σε θέση να γνωρίζουμε ποιος είναι ο σημαντικότερος παράγοντας αποδοτικότητας - και όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, είναι ο παράγοντας τον οποίο οι μάνατζερ που συμμετείχαν στην έρευνα κατέταξαν στην τελευταία θέση. Είναι η πρόοδος. Τις μέρες εκείνες που οι εργαζόμενοι έχουν την αίσθηση ότι σημειώνουν πρόοδο στη δουλειά τους ή όταν έχουν υποστήριξη για να ξεπεράσουν τα εμπόδια που συναντούν, τα συναισθήματά τους είναι θετικά και η διάθεση για επιτυχία βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Αντίθετα, τις μέρες που νοιώθουν ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν ή εμποδίζονται να είναι ουσιαστικά παραγωγικοί, η διάθεση και η κινητοποίησή τους βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα.

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει με απόλυτη σαφήνεια από τα ημερολόγια που ζητήσαμε να μας στέλνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στη μελέτη μας. Στο ημερολόγιο μιας προγραμματίστριας που εργαζόταν σε πληροφοριακά συστήματα καταγράφεται η αγαλλίασή της όταν κατάφερε να εντοπίσει γιατί μια εφαρμογή δεν δούλευε σωστά. «Ένιωσα ανακουφισμένη και χαρούμενη γιατί αυτό ήταν ένα μικρό ορόσημο για μένα», έγραφε, προσθέτοντας ότι η εφαρμογή πάνω στην οποία δούλευε ήταν πια κατά 90% ολοκληρωμένη. Η προσεκτική ανάλυση σχεδόν 12.000 ημερολογίων σε συνδυασμό με την καθημερινή αξιολόγηση των συναισθημάτων και της διάθεσης για δουλειά των εργαζομένων δείχνει ότι η πρόοδος που σημειώνει κάποιος στη δουλειά του -ακόμη και αν είναι μικρή- συνδέεται συχνότερα με θετικά συναισθήματα και διάθεση για δουλειά από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα. Για παράδειγμα, ο παράγοντας πρόοδος αναφέρθηκε στο 76% των ημερών που οι εργαζόμενοι είχαν θετική διάθεση και μόνο στο 25% των ημερών που είχαν κακή διάθεση.

Καθώς η δουλειά σας είναι να διαχειρίζεστε ανθρώπους, η είδηση αυτή είναι πολύ ευχάριστη: Το κλειδί για να παροτρύνετε τους ανθρώπους σας βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια σας. Ακόμη σημαντικότερο, δεν εξαρτάται από εξεζητημένα συστήματα παροχής κινήτρων. (Στην πραγματικότητα, οι συμμετέχοντες στη μελέτη σπάνια ανέφεραν στα ημερολόγιά τους τα παρεχόμενα κίνητρα.) Οι μάνατζερ μπορούν να επηρεάσουν δραστικά τους παράγοντες που διευκολύνουν ή υπονομεύουν την πρόοδο. Μπορούν να ορίσουν εποικοδομητικούς στόχους, να διαθέσουν πόρους, να ενθαρρύνουν, όπως επίσης μπορούν να προστατέψουν τους ανθρώπους τους από ανούσιες απαιτήσεις.

Αυτό μας οδηγεί στη -πιθανότατα- σημαντικότερη συμβουλή που προκύπτει από τη μελέτη μας: Αποφύγετε επιμελώς να εμποδίζετε την πρόοδο αλλάζοντας τους στόχους αυταρχικά, δείχνοντας αναποφασιστικότητα ή μη διαθέτοντας τους απαιτούμενους πόρους. Οι αρνητικές καταστάσεις επηρεάζουν περισσότερο από τις θετικές τα συναισθήματα και το ζήλο των ανθρώπων και τίποτα δεν προκαλεί μεγαλύτερη απογοήτευση από τη ματαίωση - το είδος του συμβάντος που, σύμφωνα με τα ημερολόγια, κυριαρχεί στις χειρότερες μέρες των εργατών της γνώσης.

Μπορείτε να προνοήσετε και να δημιουργήσετε τόσο την αίσθηση όσο και την πραγματικότητα της προόδου. Αν είστε υψηλόβαθμος μάνατζερ, διασαφηνίστε με ιδιαίτερη προσοχή τους γενικούς στόχους, διασφαλίστε ότι οι εργαζόμενοι έχουν την κατάλληλη υποστήριξη και αποφύγετε να ασκήσετε τέτοια πίεση χρόνου που θα κάνει κάθε μικροαναποδιά να φαίνεται σαν κρίση. Καλλιεργήστε μια κουλτούρα διευκόλυνσης. Παρεμπιπτόντως, μπορείτε να συμβάλλετε στην πρόοδο και με πιο άμεσο τρόπο: Ανασηκώστε τα μανίκια και ριχτείτε στη δουλειά. Φυσικά, όλες αυτές οι προσπάθειες όχι μόνο θα κάνουν τους ανθρώπους σας να δουλεύουν με περισσότερο ζήλο, αλλά θα περιορίσουν και το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση ενός έργου.

Όσον αφορά την αναγνώριση, τα ημερολόγια αποκαλύπτουν ότι πραγματικά αποτελεί ένα κίνητρο για τους εργαζόμενους και ανεβάζει τη διάθεσή τους. Κατά συνέπεια, οι μάνατζερ πρέπει να γιορτάζουν την πρόοδο, ακόμη και τη μικρή. Όμως, δεν θα υπάρχει κανένας λόγος για επιβράβευση αν οι άνθρωποί τους δεν προχωρούν ουσιαστικά μπροστά

- εξάλλου, όσον αφορά την πρακτική πλευρά, δεν μπορεί κάθε μέρα να αναγνωρίζετε τη δουλειά των εργαζομένων. Μπορείτε ωστόσο να φροντίσετε ώστε κάθε μέρα να σημειώνεται πρόοδος.

*Η Teresa M. Amabile είναι Καθηγήτρια στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Harvard. Ο Steven J. Kramer είναι ανεξάρτητος ερευνητής και συγγραφέας που ζει στο Wayland της Μασαχουσέτης.

___________________

Η Τεχνολογία που Μπορεί να Φέρει την Επανάσταση στην Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη

Δεν απαιτεί υψηλή τεχνολογία ούτε υψηλό κόστος

Του Ronald Dixon*

Όταν οι άνθρωποι μιλούν για τεχνολογικές ανακαλύψεις στην ιατρική, συνήθως αναφέρονται σε υψηλής τεχνολογίας (και τεράστιου κόστους) καινοτομίες, όπως τους νέας γενιάς μαγνητικούς τομογράφους ή τα χειρουργικά ρομπότ. Περιέργως, σπάνια μιλούν για τεχνολογίες που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τον παράγοντα που είναι ζωτικής σημασίας για την ποιότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης: τη σχέση του ασθενή με το γιατρό του....