Editorial - Ιούνιος 2008

Μετά από την περυσινή επιτυχία και τη θερμή υποδοχή που εισέπραξε το πρώτο Ετήσιο Λεύκωμα της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης - Δράσεις & Πρακτικές 2008» εκδίδουμε ταυτόχρονα με το τεύχος που έχετε στα χέρια σας το δεύτερο Ετήσιο Λεύκωμα «ΕΚΕ», ευελπιστώντας ότι και αυτό θα τύχει της ίδιας αποδοχής.

Αποτελεί ένα πολύτιμο εγχειρίδιο για όλους όσοι ενδιαφέρονται να εισέλθουν γρήγορα στον Πυρήνα της ευαίσθητης, αλλά και απαραίτητης αυτής Εταιρικής Υποχρέωσης, ενόψει των καταστροφών που δημιουργεί η άκρατη Επιχειρηματική Δράση, συνοδευόμενη πάντα και από την «Ψύχωση των Κερδών».

Η σύγκρουση μεταξύ των «Κερδών» και της «Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας» είναι άνιση, γιατί ο Άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος να ενδιαφέρεται για το «Περιβάλλον» περισσότερο από ό,τι ενδιαφέρεται για τα Συμφέροντά του. Σχεδόν πάντα κυριαρχούν τα Προσωπικά και Εταιρικά Συμφέροντα και αγνοείται η καταστροφή που δημιουργεί η μανία της Επικράτησης των Συμφερόντων και των Κερδών των Επιχειρήσεων.
Παρά ταύτα, οι Ενέργειες ΕΚΕ είναι καλοδεχούμενες και όλες οι Έρευνες αποκαλύπτουν ότι το Κοινό έχει ευαισθητοποιηθεί και ανταποκρίνεται στις ΕΚΕ Δραστηριότητες των Εταιρειών. H καμπάνια του Νερού «Ζαγόρι» υπήρξε υποδειγματικά πετυχημένη.
Ευχαριστούμε όλες τις Εταιρείες που στηρίζουν τις προσπάθειες του Ε.Μ. και παραμένουμε αφοσιωμένοι στη γνωστή «Αποστολή» του, η οποία στοχεύει στην προσφορά του «Σύγχρονου Μάνατζμεντ» και την οποία θα βελτιώσουμε από το επόμενο τεύχος, αυξάνοντας τις Επιμορφωτικές σομόν σελίδες του.

Από την άλλη πλευρά του νομίσματος, ζούμε το σκάνδαλο με το νοθευμένο Ηλιέλαιο και παγώνουμε από την εγκληματική αδιαφορία των συνανθρώπων μας. Τόσο αυτών που το νοθεύουν όσο και αυτών που υποτίθεται ότι μας προστατεύουν!
Ήθελα να ήξερα πώς αισθάνεται ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του!

Δεν τρώνε πατατάκια τα παιδιά τους; Δεν τρώνε τα τηγανητά μπαρμπούνια τους στις κοσμικές ψαροταβέρνες; Δε βάζουν και λίγη μαγιονέζα επάνω ψητό φαγκρί τους; Δε γνωρίζουν ότι ο καρκίνος έχει φτάσει σε επίπεδα επιδημίας και ότι ένας στους τρεις Ανθρώπους παρουσιάζει κάποιου είδους καρκίνο;

Είναι δυνατόν να είναι τόσο χαμηλός ο αριθμός των Ελεγκτών της Δημόσιας Υγείας, που να μην προλαβαίνουν σε καμία περίπτωση να κάνουν τους απαραίτητους Ελέγχους και να επιβάλουν τις αντίστοιχες κυρώσεις, χωρίς να δέχονται το εξευτελιστικό μπαχτσίσι;
Είναι τόσο δύσκολες αυτές οι Βασικές Υποχρεώσεις των Κυβερνήσεων προς τους Πολίτες τους;

Όταν ο CEO «τα πιάνει» ξεδιάντροπα, δεν είναι φυσιολογικό να «τα πιάνουν» εξίσου...
ξεδιάντροπα και τα Στελέχη του;

Δεν ακούγεται λίγο παράδοξο να μιλάμε για «Κοινωνικές Ευαισθησίες» των Επιχειρήσεων και παράλληλα να ζούμε τη... φρίκη που προκαλεί η φορτωμένη με καρκινικές ουσίες διατροφή μας από τους Ασύδοτους Επιχειρηματίες και από την Εγκληματική Αδιαφορία των Πολιτικών μας, που τολμάνε και διαλαλούν με τη γνωστή έπαρση που τους χαρακτηρίζει... τα νέα... μέτρα που θα λάβουν;

Δεν μπορείτε, κύριοι, μια φορά, μόνο μια φορά, να μην αρθρώσετε ούτε μια λέξη!
Να κοιτάξετε γεμάτοι ενοχές το φακό, να χαμηλώσετε τα μάτια σας και να αποχωρήσετε από το φως της δημοσιότητας... σιωπηλοί...